ป้ามหาภัย

วันนี้ไปขออนุญาติคุณยายข้างบ้านมาแล้วค่ะ ขออนุญาติว่าจะสร้างบ้านข้างๆนี้
และขออนุญาติรื้อสวนที่คุณยายสร้างปิดทางเข้าออกบ้าน
แบบว่าคุณยายมีสวนตรงถนนสาธารณะปิดทางเข้าออกบ้านอีฉันเต็มๆเลยค่ะ
ตอนแรกก็กังวลว่าเค้าจะไม่ให้ค่ะ เลยเตรียมขนมผลไม้ไปเซ่น
ปรากฏว่าคุณยายใจดีมากเลยค่ะบอกว่ารื้อได้เลยคุณยายขอเก็บต้นไม้ทั้งสามต้นไว้
โดยทางเราจะรื้อให้แล้วเมื่อสร้างบ้านเสร็จแล้วจะจัดคืนตามเดิมค่ะ
คือทำให้ขนาดนี้ไม่ยอมเราก็บ้าแล้วค่ะที่จริงเค้าต้องเป็นคนรื้อเองด้วยซ้ำ
สร้างสวนในที่สาธารณะค่ะ แต่ที่เด็ดกว่านั้นคือลูกสาวคุณยายค่ะ
ขอเรียกว่าคุณป้ามหาภัยเค้าขอดูแปลนบ้านค่ะ แล้วขอเปลี่ยนแปลนบ้านอิฉัน
เดือดค่ะเดือดสุดๆ แต่คุณนุ้ยก็ต้องเก็บอารมณ์เป็นเพื่อนบ้านที่น่ารักต่อไป
แบบว่าต้องอยู่กันยาวค่ะ เค้าจะให้อิฉันหดห้องนอนให้สั้นลงค่ะเพราะว่าผนังชั้นสองของบ้าน
ไปบดบังที่ตากผ้าเค้าค่ะ ขอย้ำค่ะที่ตากผ้าหาได้บดบังตัวบ้านเค้าแต่อย่างใด
คือตัวบ้านนี่เว้นที่จากหลังบ้านถึง 7 เมตร ด้านข้างอีก 2.30 เมตรค่ะ
ถือว่าเว้นละยะให้สุดๆแล้ว แต่คนเราได้คืบจะเอาศอกฝันไปเถอะค่ะ
ไม่รู้จักคุณนุ้ยซะแล้วไม่เอาแบบบ้านฟาดหัวให้ก็บุญ
บ้านก็สร้างในที่ดินฉันเว้นระยะถูกต้องตามกฏหมายทุกประการ
เค้ามีขู่ด้วยนะคะประมาณว่าข้างบ้านอีกฝั่งสร้างผิดแบบติดรั้วเค้าเลย
เค้าบอกว่าเค้าแช่งชักหักกระดูกอยู่ทุกวันสามีบ้านนั้นเลยรถชนตาย
แถมลูกสาวโดนข่มขืน โหคุณๆค่ะเค้าบอกป็นทางอ้อมว่าถ้าแกทำให้ฉันขุ่นข้องหมองใจ
ฉันจะแช่งแกงั้นสิ ขอโทษค่ะถ้าอิฉันทำผิดนี่คงจะได้รับคำแช่งเต็มแต่อันนี้ทำถูกทุกอย่าง
แช่งอิฉันสะท้อนเข้าตัวเองเต็มๆขอบอก นี่ยังไม่ได้สร้างนะคะไม่รู้ตอนสร้างอิฉันต้อง
รับโทรศัพท์จากคุณป้ามหาภัยไม่รู้กีรอบ แต่ยังไงตอนนี้สู้ตายค่ะ