Cambodia1

หายไปหลายวันค่ะ วันหยุดยาวนี้แอบลาพักร้อนหนึ่งวันไปเที่ยวนครวัดมาค่ะ
ไปกับที่บ้านคุณหนุ่มรวมแล้วแปดคนค่ะ มีคนอื่นมาสมทบอีกสี่คนเป็นสิบสอง
นครวัดถือว่าเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหศจรรย์ของโลกค่ะ แถมอยู่ใกล้ๆเขมรเพื่อนบ้านเรานี่เอง
พอมีโอกาสก็เลยตกลงไปกันค่ะ เลือกเดินทางโดยรถค่ะเพราะว่าไปเครื่องบินแพงเป็นสองเท่า
มีเพียงสายการบินเดียวที่เปิดคือบางกอกแอร์เวย์ การเดินทางนั่งรถบัสจากกทม. รถออกตีห้าไปถึงด่านอรัญประเทศ
ก็แปดโมงเช้าค่ะ มีคนเข้าแถวรอข้ามแดนเต็มไปหมด แต่ว่าเราไปกับทัวร์ขอวีซ่าเรียบร้อยดังนั้น


เลยเดินข้ามไปได้ก่อนใคร หลังจากนั้นก็นั่งรถบัสจากฝั่งเขมรไปอีก 150 กม. แต่ใช้เวลาเดินทาง
4 ชั่วโมงเชียวค่ะ เพราะว่าเป็นถนนลูกรังนั่งไปเครื่องในปั่นป่วนไปหมด แต่ก็มันดีค่ะได้เห็นได้รู้ว่าเค้าอยู่กันยังไง
ข้างทางก็มีแต่ทุ่งนาเพราะว่าคนที่นี่ทำนาเป็นอย่างเดียวค่ะ ปลูกผลไม้ ผักไม่เป็นเหมือนบ้านเราค่ะ
แล้วก็บ้านคนที่สภาพเหมือนบ้านนอกมากๆของเมืองไทยอะค่ะ


มีไกด์นำทางชื่อมลล่า เค้าเล่าว่าที่ประเทศนี้ทั้งประเทศมีโรงพยาบาลอยู่เพียงแค่สองแห่ง
แถมเด็กๆไม่ค่อยได้เรียนหนังสืออีกค่ะ คุณภาพชีวิตค่อนข้างต่ำเห็นแล้วน่าสงสารนะคะ
เวลาลงรถทีก็ต้องระวังเด็กๆจะมาล้างกระเป๋า แถมมารุมล้อมให้ซื้อของสำเนียงการพูดก็แปลกๆค่ะ
เวลาฟังหลายๆคนรวมกันจะเหมือนเสียงอึ่งอ่างเลยค่ะตลอดการเดินทางเลยเรียกพวกนี้ว่าฝูงอึ่งอ่าง
จากปอยเปตเดินทางไปถึงเสียมเรียบทุรกันดารมากค่ะ แต่พอไปถึงเสียมเรียบมีแต่โรงแรมพุดเป็นร้อยๆแห่งล้อมรอบ
ตัวนครวัด สภาพแวดล้อมเรียกได้ว่าต่างกันราวฟ้ากับเหวเลยทีเดียว
โรงแรมที่พักเป็นโรงแรมสี่ดาวค่ะ บริษัททัวร์เค้าว่างั้น แต่สายตาเราเอาไปแค่สามดาวพอ
พอเช็คอินเข้าที่พักแล้วนะคะก็ออกไปโตนเลสาป หรือทะเลสาปที่ใหญ่ที่สุดของเขมรค่ะ

ไปดูชีวิตความเป็นอยู่ ความลำเค็ญของชาวเวียดนามที่อาศัยอยู่ย่านนั้น
ที่แปลกคือมีการเลี้ยงจระเข้ในกระชังของทะเลสาปค่ะ ดูแล้วน่ากลัว
กลัวว่ามันจะหลุดออกมาจากกระชังซะจริง ถ้าเป็นบ้านเราคงห้ามกันวุ่นวายแต่ที่นี่เสรีจริงๆ
หลังจากนั้นก็ไปกินข้าวเย็นที่ร้านอาหารไทยที่เน้นปลาค่ะ ก็อร่อยดีเพราะของกินแบกข้ามมาจากไทยทั้งน้าน
กลับถึงโรงแรมก็เลยว่ายน้ำแล้วก็นอนรอเชียร์บอลแต่ทว่าสุดท้ายกธไม่ได้ดูตื่นมาดูผลตามเคย
เย้ๆอิตาลีชนะลูกหมูเสียปลาจารเม็ดซะแล้ว