Wednesday, January 18, 2006

รอวันฝนซา

ตอนนี้เจอมรสุมค่ะ ขอฟังเพลงนี้ไปก่อนละกันนะคะ
หากเปรียบกับชีวิตของคน
เมื่อยามสุขล้นจนใจมันยั้งไม่อยู่
ก็คงเปรียบได้กับฤดู คงเป็นฤดูที่แสนสดใส **
(และ)แต่ถ้าวันหนึ่งวันไหนที่ใจเจ็บทนทุกข์
ดังพายุที่โหมเข้าใส่บอกกับตัวเองเอาไว้
ความเจ็บต้องมีวันหาย ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู*
อดทนเวลาที่ฝนพรำอย่างน้อยก็ทำให้เรา
ได้เห็นถึงความแตกต่างเมื่อวันเวลาที่ฝนจาง
ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจว่ามันคุ้มค่า(แค่ไหนที่เฝ้ารอ)
เมื่อวันที่ต้องเจ็บช้ำใจ จากความผิดหวังจนใจมันรับไม่ทันเป็นธรรมดาที่เราต้องไหวหวั่นกับวันที่อะไรมันเปลี่ยนไป(*)
อย่าไปกลัวเวลาที่ฟ้าไม่เป็นใจอย่าไปคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย
น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหายหากไม่รู้จักเจ็บปวดก็คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ (*,*)ที่เฝ้ารอ......



ปล. Happy Birthday ลูกหมู

2 Comments:

Post a Comment

<< Home