Friday, April 08, 2005

วันโชคร้ายแห่งปี

วันนี้เดินกลับบ้านอยู่ดีๆก็มีมอเตอร์ไซด์มาจากด้านหลัง
มันกระชากกระเป๋าที่คล้องอยู่ที่ข้อมือไปเฉยๆ สั่นไปทั้งตัว
พยายามมองเลขทะเบียนรถแต่ไม่เห็นรู้แต่ว่าใส่เสื้อสีเหลือง หมวกกันน็อคสีขาว
ได้แต่ตระโกนให้คนช่วยแต่ก็ไม่ทันเพราะว่ามันเร็วมาก
เจ็บข้อมือ เจ็บใจ ขอสาปแช่งโจรห้าร้อยให้ยากจนไม่มีกินไปร้อยชาติ
ไปแจ้งความที่สถานีตำรวจค่ะ เจอตำรวจหน้าตาแย่ๆ ทำหน้าไม่รับรู้ความเดือนร้อนของชาวบ้าน
นึกอยู่ในใจ ขอแค่ใบแจ้งความไปทำบัตรประชาชนใหม่เท่านั้นแหละ
ตำรวจหน้าตาเห่ยๆอย่างแกคงไม่มีปัญญาจับโจรห้าร้อยให้ฉันได้หรอกย่ะ
กลับมาถึงห้องต้องมายืนดูยามงัดห้องตัวเอง
ต้องโทรไปอายัดบัตรถึงสามใบ ต้องสะกดชื่อตัวเองอยู่นั่น
สะเอ สอเสือ สระอา วอแหวน รอเรือ ไม้หันอากาศ ตอเต่า นอหนู การัน (-“-)
โชคร้ายกำลังสาม เซ็งวุ้ย
ชีวิตเบญจเพศของฉัน.....

แต่มันก็ยังมีโชคดีในโชคร้าย
โชคดีที่เมื่อเช้าเอาเงินเข้าธนาคารแล้ว ไม่งั้นมันคงรวยตาย
โชคดีที่ก่อนหน้านี้หยิบแบงค์พันออกจากกระเป๋า ไม่งั้นมันคงได้ไป
โชคดีที่มือถือสองเครื่องอยู่กับตัว ไม่งั้นมันคงโทรฟรีไปนาน
โชคดีที่ไม่โดนทำร้าย ไม่งั้นพ่อคงเสียใจ คงรอบข้างจะเป็นห่วง
โชคดีที่มีคนช่วยเหลือ ไม่โดนทิ้ง

แต่ต่อไปนี้จะอยู่ยังไง ต้องหวาดระแวงตลอดเวลา
กลัวคนมาทำร้าย กลัวคนมากระชากกระเป๋า
พรุ่งนี้ต้องไปทำ job ต้องผ่านที่เดิมที่โดนกระชากกระเป๋า
จะเดินยังไง คนที่มันกระชากต้องจำเราแน่ๆ มันจะมาทำร้ายเราอีกไหม T-T กลัว

0 Comments:

Post a Comment

<< Home