Ferringhi

เบื่อจัง ตกลงว่าวันนี้สอนรายกันเหรอ มะเห็นรู้เรื่องเลย
Click ไป Click มา เฮ้อ.. สงสัยคุณคูจาเหนื่อยเมื่อคืนพาเราไปเที่ยว
เห็นตอนพักฟลุบโต๊ะนอน (กรนอีกต่างหาก)
เดี๋ยวคืนนี้จะพาเดินให้เหนื่อยตายเลย พรุ่งนี้จะได้ไม่มีแรงสอน อิอิ
วันนี้มีสอบด้วยแหะๆ จะบอกว่าไอ่ที่เรียนๆมาหลายวันแล้วนี่จะรู้เรื่องก็ตอนสอบนี่แหละค่ะ

ขออวดค่ะ โฮ่ๆๆ ในที่สุดพี่ๆที่มากะเราต้องอ่าน Soawarat.com กันหมดเลย
ตอนนี้เริ่มโด่งดัง มีแฟนคลับกะเค้าแล้ว ความจริงแล้วไม่ใชไรหรอกค่ะ
เพื่อนๆของพี่ที่มาด้วยเค้าถามว่าเป็นไงบ้าง เค้าขี้เกียจตอบ แล้วเค้าก็บอกว่า
“ไปอ่านที่ Soawarat.com ละกัน ไม่ต่างจากคนเขียนเท่าไหร่หรอก” ง่ะ –“-

วันนี้คุณลุงคนขับรถคนเดิมกลับมาแล้วค่ะ ดังนั้นกะต้องทางเดิมค่ะ
ขึ้นรถแล้วเอารถขึ้นเรือ แล้วเอารถลงเรือ
เย็นนี้คุณคู เค้าจาพาไปเที่ยวอีกแล้วค่ะ เห็นบอกว่าจาพาไป night market
เค้าบอกว่าบางที่พวกเราอาจจะได้ซื้อของฝาก กะดีเหมือนกันค่ะ
จะบอกว่าตั้งแต่มายังใช้เงินไปไม่ถึง 100 RM เลย
แลกมาตั้งเยอะ ครายบอกว่าปีนังของเยอะ ของถูก มะเห็นมีรายให้ซื้อเลย เฮ้อ.. เดี๋ยวรู้กัน





ตกเย็นค่ะวันนี้คุณคูนัดทุ่มครึ่ง(สงสัยเมื่อวานกะเวลาผิด) เค้าบอกให้เรากินข้าวกันก่อนค่ะ
แต่ว่าวันนี้รถมารับช้ากว่าจะถึงโรงแรมก็หกโมงกว่าๆ นอนพักอีกสิบห้านาที ก็ต้องออกไปกินข้าวค่ะ
วันนี้ไปกินข้าวที่ไชน่าทาวเหมือนเดิม กินก๋วยเตี๋ยวปลาค่ะ ปลาทอดนะคะ ตั้ง 5 RM แหนะ
ก้างกะเยอะกินยากอะ เลยกินไปนิดเดียวเอง โดนพี่โทหักหลัง
บอกจะกินร้านนี้ตัวเองสั่งราดหน้าแค่ 4 RM เอง
ท่าทางจาอร่อยกว่าของเราอีก เดี๋ยวคืนนี้ค่อยหารายกินต่อละกัน
กินเสร็จรีบเดินกลับโรงแรมค่ะกลัวคุณคูรอ แต่เดาถูกค่ะว่ายังม่ายมา
เวลาไปเที่ยวจะต้องแบ่งออกเป็นกลุ่มละสามคนค่ะ กลุ่มนึงขึ้นแทกซี่อีกกลุ่มนึงขึ้นรถคุณคู
วันนี้เค้าบอกว่าที่ที่จะพาเราไปชื่อ Ferringhi ไกลเหมือนกันค่ะกว่าจะมาถึง
ถ้าไม่มีคนพามาคงมากันไม่ถูกค่ะ
มาเที่ยวกับเค้าวันที่สองแล้วยังไม่รู้จักชื่อคุณแม่ของคุณคูเลยค่ะ
จะบอกว่าคุณป้าขับรถซิ่งมากๆ ขอเรียกว่าคุณป้านักซิ่งก็แล้วกันค่ะ
วันนี้เกือบไม่ได้ใช้ชีวิตโสดต่อที่เมืองไทยซะแล้ว
มีรถมอเตอร์ไซด์ตัดหน้าค่ะ ดีที่คุณป้านักซิ่งเบรกทัน หัวขมำกันทั้งรถ ^^”
ระหว่างทางผ่านชายหาดค่ะ เค้าบอกว่าตรงนี้ถูกซึนามิเลยต้องเอาสังกะสีมากั้นๆไว้ค่ะ
เพราะว่ามันเละไปหมดแล้ว เค้าบอกว่าเมื่อก่อนคนจะมาปีนังกันเยอะโดยเฉพาะวันหยุด
แต่ตอนนี้ไม่ค่อยมีคนมาแล้ว

และก็ถึงค่ะ Ferrringhi ของขายเพียบเลย คล้ายๆไนท์บราซ่าที่เชียงใหม่อะค่ะ
มีของขายอยู่ริมถนนยาวไปตลอดสาย คันไม้คันมืออยากเสียเงินเต็มแก่ค่ะ
คุณคูให้เวลา shopping ชั่วโมงกว่าๆ ค่ะ
ก่อนอื่นก็เลือกของฝากก่อนเลยค่ะ รวมๆแล้วก็สามสิบกว่าชิ้น T-T จน เดินหาตั้งนานค่ะกว่าจะได้
มีของ copy brand name ดังๆเต็มไปหมดเลยค่ะ สงสัยต้องเสียเงินแน่ๆสืบราคาก่อนละกัน
กระเป๋าก็ราคาประมาณ 40-50 RM ค่ะส่วนกระเป๋าตังค์ก็ประมาณ 20 RM หรือว่าสองร้อยบาทค่ะ

ได้มาแล้วค่ะ Burberry สีชมพู พร้อมกระเป๋าตังยังไม่ถึงพันบาทเลย อิอิ มีความสุข
สะใจตอนตอนราคาค่ะพี่ปุ้มสอนเรามาว่าต่อครึ่งๆนุ้ย เอาเลยค่ะ
กระเป๋า 79 RM ต่อมันเลย 40 RM คนขายทำหน้าเหมือนอยากตาย
เลยบอกว่า 50 มันไม่ให้เดินหนีเลย สุดท้ายกะได้ เป็นงี้ทุกทีเลยมุขเดินหนีนี่ใช้ได้ตลอด

นอกนั้นกะหมดไปกับของฝากคนอื่นๆค่ะ ชอปเสร็จแวะกินข้าวกันค่ะมีร้านอาหารไทยด้วย
กินกันใหญ่เลย ไม่ได้กินหมูมาหลายวันค่ะไม่มีเรี่ยวแรงกินแต่ปลากับไก่
กลับเมืองไทยคงจะขันได้แน่ๆ กินเสร็จคุณคูพาไปเที่ยวที่คอนโดเค้าที่อยู่ใกล้ๆค่ะ
ไปกินข้าว (กินอีกละ) ราดหน้าที่เส้นแข็งมากๆ
แต่ก็กินตามมารยาทค่ะ หลังจากนั้นก็กลับโรงแรมค่ะกว่าจะถึงก็เที่ยงคืนแล้ว
เหนื่อย ง่วง พรุ่งนี้ไม่เทรนแล้วได้ไหมอะ
เชื่อได้เลยว่าทั้งคนสอน คนเรียน สภาพคงไม่ต่างกันเท่าไหร่