ลิฟท์

วันนี้เป็นวันแรกในรอบปีไปทำงานเช้าผิดปกติ
เนื่องจากว่าไฟดับ ทำให้เกิดเป็นปฏิกริยาลูกโซ่
ร้อน เปิดพัดลมไม่ได้
ต้องอาบน้ำเย็น
อดดูรายการผู้หญิงถึงผู้หญิง
ไม่ได้ไดร์ผม
เดินลงบันได
เฮ้อ.... เหนื่อย
ถึงที่ทำงานแปดโมงครึ่ง ซึ่งปกติเก้าโมงครึ่งเพิ่งออกจากหอเพราะดูทีวีเพิ่งจบ
เมื่อนุ้ยมาทำงานเช้าในรอบปี ทำให้ฝนตก ตกหนักด้วยค่ะ T-T

วันนี้เพิ่งเริ่มสังเกตค่ะ ว่าชีวิตนี้ใช้ลิฟท์เยอะมาก
ตื่นเช้าจะออกจากบ้าน ลงลิฟท์
ถึงที่ทำงาน ขึ้นลิฟท์
แล้วเวลาขึ้นลิฟท์แต่ละครั้งความรู้สึกก็จะต่างกันไป
บ้างครั้งขึ้นบรรยายกาศมาคุ จะเงียบไปไหน ^^!!
บ้างครั้งขึ้นมีคนคุยกันเสียงดัง (เอาไงเนี่ยคุยไรนักหนา)
แต่อันนึงที่เจอบ่อยที่ทำงานค่ะ เบียดเหลือเกินหุบพุงแล้ว หุบพุงอีก
เมื่อไหร่ที่ มันจาพอสักกะทีนี่ ทำตัวลีบจนจะไม่ได้หายใจอยู่แล้วนะ
ลิฟท์มีตั้งหลายตัวแต่ก็ด้วยรักและความอบอุ่น
และโดนยามไล่ให้ขึ้นไปพร้อมๆกันให้หมด แหะๆ "True Together"
ยังไม่พอ แต่ละชั้นที่ลิฟท์จอด ถ้าอยู่หน้าสุดต้องคอยลุ้น
ข้างซ้ายหรือข้างขวา หรือตรงกลางหลังมันจะออกฟะ จะหลบให้มันยังไงดี
แต่ถ้าอยู่หลังต้องเตรียมพร้อมที่จะพูดว่า "โทษค่ะ" แล้วทำตัวลีบๆเดินออกจากลิฟท์ไป
แต่จามีใครสักกี่คนนะที่ลงชั้นเดียวกะเรา... เฮ้อ
ปายนอนดีกว่า พรุ่งนี้ส่งงานแล้วค่ะ (-/\-) สาธุ อย่ามาต่อราคาหนูเลย