เจ็บตูด

วันนี้ตื่นเช้าขึ้นมา ยังเจ็บคออยู่เลยอะ กินยาจนจาหมดอยู่แล้วนะยังไม่หายอีก หงุดหงิดๆ
ไปหาหมออีกรอบดีกว่า กว่าจาไปถึงกะบ่าย คุณหมอบอกให้ยาใหม่มาแล้วให้เลิกกินยาเก่า
เลยบอกคุณหมอไปว่าอยากหายเร็วๆ อาทิตย์หน้าต้องไปมาเลไม่อยากป่วยแล้วไป
คุณหมอเลยจับฉีดยา ฉีดยานะ เฉยๆอะ ป่วยบ่อยแต่รอบนี้เมื่อนอนคว่ำอยู่บนเตียง
พยาบาลสาวพูดขึ้นว่า "ยานี้ 1 cc นะคะต้องฉันที่ตะโพกเพราะว่าปวด ฉีดที่ต้นแขนไม่ได้"
T-T แงๆ เค้ากัวอะ มาบอกเค้ามายอะ อุตสาห์เฉยๆแล้วนะ
ระหว่างที่พยาบาลแทงเข็มลงไปก็เฉยๆ มือเบาจัง แต่พอเดินยาเท่านั้นแหละ
T-T เจ็บอะ เจ็บอย่างที่บอกเลย เดินเดี้ยงเลย "เจ็บตูด"

กลับมาถึงที่หอมีแอบเปิ้ลรออยู่ เพื่อไปเดินประตูน้ำ
สาวแกร่งอย่างเรา ไปได้อยู่แล้วกลัวเปิ้ลม่ายมีเสื้อใส่
แต่เอ ขอกินยาก่อนนะ แกะยาออกมา โอแม่เจ้า ไหงมันเม็ดหญ่ายอย่างนั้น

น่ากัวจิงๆ แต่หวังว่ากินไปแล้วจาหายนะ ไม่อยากไปหาหมอที่เมืองแขก ซิกๆๆ กัว
(ไปมาเลแล้วจา update diary ยังงายอะ)

กินยาเสร็จไปประตูน้ำให้เงินออกมาเดินเล่นอีก
แงๆเสียเงินอีกแล้วซื้อเสื้อไปตั้ง 5 ตัว กลับบ้านกินยานอนดีก่า
แหะๆ นั่งเขียน diary อยู่แอบเปิ้ลบอกว่า
"เรายังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย" ^^!! เมื่อตอนเย็นที่ซัดไปนั่นรายยะ
ต้องออกบ้านอีกแล้วสิ กำเวร อิอิ หิวด้วยเหมือนกัน ป่ะๆ

ปล. สองสามวันนี้มานี้รู้สึกอยู่อย่างนึงค่ะ ว่าทำไมหนอ...บางสิ่งบางอย่าง
ที่เราเฝ้าคอยจากคนๆหนึ่ง แต่เราไม่เคยได้จากเค้าเลย
มาวันนี้กลับได้จากคนที่เค้าให้เราได้ อย่างเต็มใจ มันรู้สึกดีจังเลยค่ะ นี่แหละมั้งคะที่เค้าบอกว่า
"หยุดวิ่งตามคนอื่นสักพัก ปล่อยให้คนอื่นที่เค้าอยากเดินข้างๆไล่ตามมาให้ทันบ้าง"
ซึ้งจัง @_@ (อย่ามาว่าเค้าเสี่ยวน๊า )