ล่ำ
ขณะกำลังเดินไปห้องสมุด กำลังจะถึงอยู่แล้ว
สายตาก็เหลือบไปเห็นพนักงานรักษาความปลอดภัยประจำมหาวิทยาลัยคนหนึ่ง
(ภาษาบ้านเรา เรียกว่า ยาม รึเปล่าคะ)
กำลังเดินใกล้เข้ามา ...
พอจะเดินสวนกันเท่านั้น คุณพี่พนักงานฯ ก็ทักขึ้นก่อน
"สวัสดีครับ"
"ดูท่าทางหนักนะครับ ที่แบกอยู่ตอนนี้"
- -" โดนแซวเข้าแล้วค่ะ อิฉัน
ก็ต้องทักทายตอบไปตามเรื่องอะนะคะ
"อ๋อ ก็นิดหน่อยค่ะ" (ยิ้ม)
ขณะที่นึกว่า คุณพี่พนักงานจะคุยแค่นั้น แล้วเดินผ่านไป
คุณพี่ท่านก็ยังคุยอยู่ค่ะ
"ใช่ลูกแฝดรึเปล่าครับ"
- -" โดนแซวไม่เลิกเจ้าค่ะ อิฉัน
"เอ่อ เปล่านะคะ แค่คนเดียวเอง แต่เหลือเวลาอีกสองอาทิตย์ ก็จะถึงกำหนดแล้วค่ะ" (ยิ้ม)
- -" และแล้วคุณพี่ยาม (ในที่สุด ก็ได้เป็นยาม) ก็ฝากไว้อีกหนึ่งดอก
"อ้าวเหรอครับ นึกว่า สองสามชั่วโมง"
หลังจากนั้น ประมาณไม่ถึงชั่วโมงก็มีธุระให้ต้องเดินไปที่ International Office
คุณป้าพนักงานคนหนึ่งที่นั่งด้านหน้าออฟฟิศก็ทักทายกัน พลันถามขึ้นมาด้วยว่า
"ลูกแฝดรึเปล่าคะ"
หลังจากนั้น ก็ได้เวลาไปคลีนิคมิดไวฟ์ตามที่นัดไว้คุณป้ามิดไวฟ์
ยังทำท่ากังวลใจ เรื่องน้ำตาลในเลือดของอิฉัน
"ท้องใหญ่ขนาดนี้ เป็นเบาหวานรึเปล่าเนี่ย"
"น้ำตาลในเลือดสูงนี่ สงสัยต้องไปตรวจเลือดอีกรอบแล้ว"
"นี่ 36 สัปดาห์แล้ว จะตรวจทันมั๊ยเนี่ย"
แต่คุณป้าคะ คุณหมอไม่เห็นบอกว่าเลย ผลตรวจเลือดออกมาว่าเป็น
คุยไปคุยมา คุณป้าดูผลผิดค่ะ ที่สูง คือ ผลตรวจครั้งแรก
(ตรวจเลือดครั้งล่าสุด เค้าตรวจสองชั่วโมงค่ะ
เอาเลือดไปสามทีที่ว่าน้ำตาลสูง
นั่นคือ ผลจากเลือดหลอดแรกแต่สุดท้าย
ก็ผลออกมาว่า ระดับน้ำตาลปกติดี)
คุณป้าบอกว่า ก็ท้องดูใหญ่ๆ เลยทำให้ป้าสงสัยเรื่องน้ำตาล
และบวกกับการดูผลที่สับสนของคุณป้าเอง
เลยนั่งงงกันไปหลายนาที กับว่า จะได้ไปตรวจเลือดใหม่อีกครั้งหรือเปล่า
สรุปว่า เหตุที่เกิดวันนี้ ล้วนแล้วแต่เป็นเพราะ
ท้องอิฉัน ล่ำเกินตัวไป ใช่ไหมคะ ".^^."

