เข้าใจ

ก็เพิ่งจะไม่นานมานี้เอง
ที่รู้สึกได้ว่า...เริ่มคุยกับลูกอายุสองเดือนกว่าๆ รู้เรื่อง

ที่ว่ารู้เรื่อง...ไม่ได้หมายความว่า
ลูกพูด(ภาษาคน)ได้แล้ว
หรือ พ่อกับแม่ เข้าใจภาษาเด็ก แต่อย่างใด

ที่ว่ารู้เรื่อง...ก็คือ พ่อแม่มือใหม่อย่างเรา เริ่มจะเดาใจลูกออกบ้างแล้ว
ว่าท่าทาง หรือ การส่งเสียงบางอย่างของลูก สื่อความหมายถึงสิ่งใด
และลูกก็ดูเหมือนจะเริ่มรู้อะไรๆ มากขึ้นกว่าเดือนแรก

หนึ่งเดือนที่ผ่านมา
ตอนกลางวัน ลูกนอนในรถเข็นเด็ก
ส่วนกลางคืน ลูกนอนบนเตียงเด็กในห้องนอนเดียวกับพ่อแม่

แรกๆ ที่เรากล่อมลูกนอนโดยการโยกรถเข็นเด็ก
โยกไม่นาน ลูกก็หลับได้ง่ายๆ

ก่อนพาลูกเข้านอน ก็จะบอกกับลูกว่า
"ถึงเวลาเข้านอนแล้วนะครับ นอนนะ"

หลังๆ เราจะพูดกับลูกสั้นๆ ว่า
"นอนนะครับ นอน"
แล้วก็เน้นคำว่านอน หลายๆครั้ง
เป็นการบอกลูกว่า ถึงเวลานอนแล้วนะ

น่าประหลาดใจ ที่ลูกเปลี่ยนจากร้องไห้ งอแง
มาเป็นเงียบ เหมือนจะฟังพ่อกับแม่รู้เรื่อง
และเมื่อถูกโยกกล่อมไปสักพัก
ก็ยอมหลับไปแต่โดยดีในเวลาต่อมา

แต่ก็มีบ่อยครั้งที่ไม่หลับง่ายๆ ค่ะ - -"

แต่นั่น ก็ทำให้เราเริ่มรู้สึกว่า
พ่อกับแม่เริ่มคุยกับลูกรู้เรื่องแล้วนะ
ลูกเริ่มเข้าใจเราแล้ว

แต่...ชีวิตพ่อแม่มือใหม่
ที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ
ก็จะมีปัญหามาให้ปวดหัวอยู่เป็นเนืองๆ

ช่วงหลัง บางวัน..กว่าจะทำให้ลูกหลับได้
ก็กินเวลาเป็นชั่วโมง แต่พอทำให้หลับได้แล้ว
ลูกชายสุดที่รักก็จะหลับไปแค่สิบห้านาที
หรืออย่างดีก็ครึ่งชั่วโมง แล้วตื่นมาร้องไห้ต่อ
เหมือนจะบอกว่า

"โยกเค้าต่อนะ โยกเค้าต่อนะ"

แย่กว่านั้นคือ โยกรถเข็นเป็นชั่วโมง
ลูกก็ยังไม่ยอมหลับ
แล้วพ่อแม่จะได้ทำงานทำการอะไรรึคะ - -"

แต่พ่อแม่มือใหม่คู่นี้ก็ยังมีความสุข
ที่จะโยกลูกหลับต่อไป แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่า
หลังปีใหม่ที่พ่อกับแม่ต้องทุ่มเทเวลาให้กับการทำงานมากขึ้น
หากยังต้องโยกรถเข็นเด็กวันละหลายๆ รอบ
พ่อกับแม่ จะได้ทำงาน หรือมีสมาธิทำงานหรือเปล่า นี่สิ

ตัวคุณพ่อก็ยังยืนว่า ฉันโยกต่อไปเรื่อยๆ ได้
แต่คุณแม่นี่สิ ยังมีความคิดจะฝึกลูกให้นอนได้ด้วยตัวเองอยู่เรื่อยๆ
เทคนิคไหนที่เขาว่าดี ก็ลองมาหลายวิธีแล้ว
ได้ผลบ้าง ไม่ได้ผลบ้าง
จนมาลงเอยที่ วิธีโยกนี่แหละ

เดือนนี้ พ่อแม่จะต้องกลับไปทำงานเหมือนเดิมแล้ว
แม่คนนี้เลยมีความพยายามจะสอนลูกให้นอนได้ด้วยตัวเอง
โดยที่พ่อแม่ไม่ต้องกล่อมนอน เหมือนที่ผ่านมา

ได้ผลยังไง แล้วจะมารายงานนะคะ ^^"