โต๊ะโตะจัง

คิดว่าหลายคนคงเคยอ่านหนังสือ "โต๊ะโตะจัง เด็กหญิงข้างหน้าต่าง"
โต๊ะโตะจัง เขียนขึ้นจากประสบการณ์ในวัยเด็กของนักแสดงชาวญี่ปุ่นคนหนึ่ง
เธอชื่อ คุโรยานางิ เท็ตสิโกะ

เรื่องราวในหนังสือเริ่มขึ้นเมื่อโต๊ะโตะจัง เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ
ที่ถูกไล่ออกจากโรงเรียนเมื่ออยู่เพียงชั้นประถมปีที่หนึ่ง

ถูกไล่ออกตอนปอหนึ่ง !

เรื่องราววนเวียนอยู่ที่ความซนแบบเด็กๆ ของโต๊ะโตะจัง
และความเข้าใจที่ผู้ใหญ่อย่างครูใหญ่โรงเรียนโทโมเอ
มีให้โต๊ะโตะจัง และเด็กๆในโรงเรียนทุกคน

ตัวอย่าง

ครั้งหนึ่งโต๊ะโตะจังทำกระเป๋าเงินตกลงไปในโถส้วม
โต๊ะโตะจังจึงไปขุดบ่อเก็บของเสีย เพื่อค้นหากระเป๋าตังค์
เธอนำขยะกองแล้ว กองเล่า ขึ้นมาพักไว้ เพื่อตามหากระเป๋าตังค์อันเป็นที่รัก
เมื่อครูใหญ่เดินผ่านมาเจอ จึงถามเด็กหญิงตัวน้อยว่ากำลังทำอะไรอยู่
โต๊ะโตะจังอธิบายให้ครูใหญ่ฟังว่า เธอทำกระเป๋าเงินตกลงไปในโถส้วม
จึงต้องมาขุดบ่อค้นหามัน
ครูใหญ่ไม่ได้ว่าอะไรโต๊ะโตะจัง บอกแค่ว่า
"เสร็จแล้ว เก็บเข้าที่ด้วยนะ"
โต๊ะโตะจัง ตอบตกลง

ถ้าเป็นผู้ใหญ่คนอื่น คงจะดุโต๊ะโตะจังที่ทำเลอะ
แต่ครูใหญ่กลับไม่ว่าอะไร เพียงแต่บอกโต๊ะโตะจังให้เก็บให้เข้าที่ให้เรียบร้อย
และโต๊ะโตะจังก็ทำตามที่ได้บอกครูใหญ่ไว้ เมื่อเลิกค้นหากระเป๋าเงินแล้ว

อยากมีครูใหญ่แบบนี้บ้างจัง
อยากให้มีผู้ใหญ่ที่เข้าใจเด็กแบบนี้เยอะๆ

พอดีเมื่อหลายวันก่อน หยิบโต๊ะโตะจังขึ้นมาอ่านอีกรอบ
หลังจากที่อ่านไปหลายรอบมากแล้ว แต่ก็ไม่เคยเบื่อ

ไม่เหมือนตอนอ่านแฮรี่พอตเตอร์ที่แปลเป็นไทย
อ่านไปถึงบทที่สี่ ก็เริ่มจะไม่ไหวกับสำนวนการแปล
อ่านไปอีกสองสามบท ก็เริ่มจะยอมแพ้ อรรถรสหายไปเยอะจริงๆ
ขอกลับไปอ่านภาษาอังกฤษดีกว่า

เขียนมาซะยาว
แค่อยากจะสรุปสั้นๆ ว่า อ่านโต๊ะโตะจังอีกแล้ว
และก็คงจะอ่านไปอีกหลายๆ รอบ
ชอบมาก ๆ