ติดใจ

หลังจากหาวมาไม่รู้กี่สิบรอบ จนคนข้างๆ อดถามแล้วถามอีกไม่ได้ว่า
"นอนแล้วมั๊ย" จนหาวได้ครบรอบที่ยี่สิบ ก็ได้เวลาเข้านอนเสียที
ตอนใกล้ๆ ตีสอง ซึ่งเป็นเวลาปกติ ของคนบ้านนี้

ฉันเอ่ยไปว่า "ปะ นอนแล้วมั๊ย"
เขาเดินเข้ามาใกล้ๆ แล้วพูดว่า "งั้น ก่อนนอน ขออีกรอบได้มั๊ย"
ฉันกลืนน้ำลาย ถามต่อไป "อะไร อีกรอบเหรอ"
เขาตอบอย่างอาย ๆ



























"ขอเข้ามุจิไลฟ์ (Muji's life) อีกรอบได้มั๊ย อ่า"

เขาขอเข้าไปดูเวบบล๊อกฉันก่อนนอนอีกรอบ ค่ะ
เขาคนนี้เป็นแฟนตัวยงค่ะ ปกติจะเข้าไปดูบล๊อกฉันวันละเป็นสิบรอบ

มาหลังๆ ที่สถิติตัวเลขคนเข้ามาดูเวบบล๊อก (ดูที่เคาท์เตอร์บล๊อกด้านล่างขวา ตรงไอคอน I Power Blogger)
เริ่มสูงขึ้นจนเกินร้อยมาหลายวันแล้ว ฉันก็เลยเริ่มสงสัยว่า
พ่อคนนี้ เขาเข้าไปดูบล๊อกวันละ สี่สิบห้าสิบรอบหรืออย่างไร

พอถามเขาตรงๆ เขาก็บอกว่า เขาเข้าไปดูแค่วันละสิบรอบเอง
แต่ฉันไม่เชื่อค่ะ เพราะหันไปทีไร ก็เห็นตาใสแจ๋ว ดูเวบหน้าเวบบล๊อกของฉันอยู่ทุกที

ฉันก็เลยขอ ให้เข้าไปดูเวบบล๊อกฉันวันละสองหรือสามครั้งก็พอ
เพราะฉันอยากรู้ว่า ตัวเลขคนเข้ามาดูเวบบล๊อกจะขึ้นถึงร้อย(ต่อวัน)มั๊ย
ถ้าเขาคนนี้ เลิกเข้าไปดูบล๊อกฉันบ่อยๆ



และแล้วก่อนนอน.... ฉันก็ใจอ่อน ยอมให้เขาเข้าไปดูเวบบล๊อกอีกรอบ ^^"