Friday, October 14, 2005

ดิ้นกันไหม

เผื่อจะรู้สึกดีขึ้น
เผื่อว่าจะหายเมื่อย
เผื่อว่าจะรู้สึกคึกคัก


เผื่อว่า จะมีแรงทำงานไปเรื่อย....


5 Comments:

At 2:35 PM, ฉัน said...

ดิ้นจ้าดิ้น
ว่าแล้ว คิดถึง เพลงนี้เน๊อะ
ดิ้นกันไม๊ลุง

อือ ตอนนี้เราก็โหมดอืด
ตื่นสาย นอนดึก งานไม่อยากทำ และ ไม่ทำ
อ่าน blog ตุ๋มแล้วมีกำลังใจ

เดี๋ยวเม้นท์เสร็จไปทำงานแล้วจ้า

เรื่องอาหาร เราไม่แพ้ไก่นะ
แต่ตอนนี้ สมองตื้อมาก ทั้งที่ก็นอนเยอะ
อาจารย์เราเลยแนะนำว่า สงกะสัย กินอาหารไม่มีประโยชน์
แกเลยบอกว่า งี้ยูต้องกินเนื้อแดง เนื้อแดงนะยู เข้าใจไม๊ ไม่ใช่ ไก่ ถ้าให้ดีต้องเป็นเนื้อแกะ

แต่เราขี้เกียจอ่ะ เลยยังกินแต่เนื้อหมู (หมูเมืองเราไม่ค่อยเหม็นนะ หรือ เพราะเรากินแต่หมูสับก็ไม่รู้
เห็นยังว่า ขี้เกียจขนาด หั่นหมูยังมิทำ )

เห็นบรรยากาศงานรับปริญญา แบบ กลางแจ้งแล้วดูดีจัง
ทำให้นึกถึงว่า สมัยก่อน มช ก็รับกลางแจ้งแบบนี้ใช่ไม๋จ๊ะ

คนเล่า เล่าว่า รับตอนฤดูหนาว อากาศดี สวยน่าดู
แต่ตอนนี้ได้ยินว่า รับในหอประชุมมานานพอควรแล้ว

ว่าแต่ตอนรุ่นตุ๋ม รับที่ไหนอ่ะ นอกหรือใน

 
At 7:41 PM, k said...

คุณอี้.. แฟนชวนดิ้นแน่ะ.. เฉยอยู่ไย

 
At 8:24 PM, แม่มา said...

อ้าว น้าตุ๋ม มีแต่คนดิ้นแล้วหมดแรง นี่ดิ้นเอาแรง ชวนสามีดิ้นไปนะ แต่อย่าดิ้นจนลืมทำงานล่ะ อิๆ
เออ ตกลงมาโกะแพ้นมวัวล่ะ ทุกอย่างที่เป็นนมวัวผสม แพ้หมด ตัวแพ้ไก่ก็กินเนื้อดิ เนื้อออสอร่อยดีนา เราชอบ (เรามันพวกปอบ ชอบกินของคาว) ว่าแต่สองสามีภรรยานี่มีซุปคนเดียวกันเหรอ ดีจัง

 
At 9:44 PM, E said...

ถึงว่า ภรรยาเรา อ่านหนังสือไปส่ายหัวดุ๊กดิ๊กไป ที่แท้ดิ้นอยู่นี่เอง ^^

 
At 11:33 AM, Mujira said...

บร้า (เฉพาะคนข้างบนคนเดียวนะนะ)

พี่น้ำ งี้มาโกะ ก็กินเนื้อวัวไม่ได้สิ ฝรั่งกินเนื้อวัวไม่ได้ โอ้

 

Post a Comment

<< Home