Thursday, October 13, 2005

เวลา

15.00 น. คุณอี้เดินไปหาอาจารย์

15.15 น. น่าจะคุยเสร็จแล้วนะ ทุกทีเวลานี้กลับมาแล้วนี่

15.25 น. นี่มันนานเกินไปแล้วนะ ไปหาอาจารย์ หรือไปเข้าห้องน้ำกันแน่

15.35 น. ผิดปกติของจริง สงสัยจังว่าไปทำอะไรอยู่

15.45 น. ประตูห้องทำงาน อยู่ดีดี ก็เปิดออกมา พร้อมกับลมพัดเบาๆ เงยหน้าขึ้นไปมอง ก็ไม่พบบุคคล หรือ สาเหตุใดๆที่ทำให้ประตูเปิดได้เอง

15.45.15 น. ผ่านไป 15 วินาที คุณอี้เดินเข้าห้องมา โดยที่ไม่ต้องเปิดประตู (ก็มันเปิดอยู่แล้ว) สงสัยจังว่า ใช้กำลังภายในดันประตูตั้งแต่เดินขึ้นบันไดมาหรืออย่างไร สุดท้ายก็ไม่ได้ถาม แค่ทักไปว่า ทำไมไปหาอาจารย์นานมาก ผิดปกติเป็นที่สุด

15.55 น. เดินไปหาอาจารย์มั่ง ถึงตาตัวเองแล้ว

16.35 น. เดินกลับมาที่ห้องทำงาน

เข้าใจแล้วว่า ทำไมวันนี้คุณอี้ใช้เวลากับอาจารย์นานมาก อาจารย์ว่างนี่เอง ถึงได้มีเวลาคุยกับลูกศิษย์สองคน รวมกันชั่วโมงกว่าแน่ะ

3 Comments:

At 12:22 AM, E said...

ฮือๆ โดนจับพรีเซนต์หน้าห้องอีกแล้ว T-T

 
At 10:29 AM, k said...

นิทานเรื่องนี้.. ซาจี้เป็นพระเอก.. แฮ่ๆ

 
At 8:17 PM, แม่มา said...

เราว่าอ่านๆ ไปดูไสยศาสตร์ยังไงไม่รู้นะ บรื๋อออออออออ

 

Post a Comment

<< Home