ตีแบต

วันนี้ไม่ได้ทำอะไรมากมายค่ะ
ตื่นมาก็สายแล้ว พอดีพี่แสนโทรมาเรื่องคอมพิวเตอร์ที่ร้าน
เลยพาคุณอี้ ออกไปเดินตลาดนัดสิ้นเดือน ที่นี่เขาจัดทุกวันอาทิตย์สิ้นเดือน
ออกไปก็เกือบเที่ยงแล้ว เดินๆ ดูของที่วางขาย ไปเรื่อยๆ
จนไปถึงร้านไทย เห็นพี่คนนึง มารู้ทีหลังว่าชื่อ บุ๋ม (ถ้าจำไม่ผิด)
เค้าวางเครื่องประดับขายอยู่หน้าร้าน ดูผ่านๆ ก็เห็นแหวนทอง จำนวนหนึ่ง
ที่พี่แสนบอกทีหลังว่า มีวงนึงติดราคาไว้ 1 ร้อยอะไรสักอย่าง แต่คนซื้อเห็นเป็นเลข 7
แล้วก็ควักมาเตรียมจ่ายแล้ว 7 ร้อย
ฟังแล้ว หูผึ่ง โห เจ็ดร้อยยังขายได้ มีคนอยากซื้อด้วย
อยากเอาอะไรมาขายจัง

คิดกันกับคุณอี้ว่า อาจจะฝากเพื่อนอี้ที่เป็นแอร์ซื้อของมาขาย
หาทุนดูแลรถ เพราะซ่อมแต่ละที แพงจับใจ

กลางวันปรากฏว่าได้กินฟรีค่ะ ตามความคาดหมาย
ไปร้านไทย โอกาสได้กินอะไรสักอย่างสูงมาก

เสร็จจากร้านไทย ก็ไปเดินช้อปตามซุปเปอร์มาเก็ตค่ะ
เพราะว่ากับข้าวของสดในตู้เย็นเริ่มร่อยหรอ
เดินเพลิน เลยไปตีแบตสายไปเกือบชั่วโมง
ขนาดมีเวลาตีแค่ชั่วโมงเดียว คุณอี้ยังบ่นว่าเมื่อยเลย
ก็แบบนี้แหละน้า คนไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย

ตีเสร็จก็ไปดูคอมพิวเตอร์ให้น้องคนไทยอีกคน
เลยได้ไปกินบาร์บีคิว ที่หอน้องเค้าด้วย พอดีเค้าจัดให้กินฟรี
แต่ก็แค่ขนมปังทาเนย กินกับไส้กรอกเนื้อ และแป้งมังสวิรัติ

หาอร่อยเหมือนอาหารฝีมือคุณอี้ไม่ ^^"