เคยบ้างมั๊ย...

เคยบ้างมั๊ย...ที่มีความทุกข์ในใจ
เคยบ้างมั๊ย...ที่อยากพูดคุย อยากระบาย
ทุกข์ในใจนั้นออกมา แต่พอมองออกไป ก็หาใครไม่เจอ

เคยคิดมั๊ย...ว่าทำไมคนดีบางคน ถึงจากไปอย่างรวดเร็วง่ายดาย
แต่คนเลวบางคน...กลับมีชีวิตอยู่ได้ยาวนาน
จนอดคิดไม่ได้ว่า...บาปกรรม ชั่วดี มีจริงหรือในโลกนี้

เคยคิดมั๊ย...ว่าทำไมในละครน้ำเน่าหนังไทย
นางเอก ต้องทนก้มหน้า ให้ตัวอิจฉาทำร้ายจิตใจ สารพัด
ทำไมนางเอกไม่ลุกขึ้นมาสู้ หรือทำอะไรให้ตัวเองหลุดพ้น
จากคนโรคจิต ประเภทนั้น
ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า...นางเอกที่ทุกคนเห็นผ่านจอทีวี
เป็นคนดีจริงหรือ ทำไมไม่ทำอะไรบ้าง
เป็นนางเอกแล้วต้องเงียบ เรียบร้อย งั้นหรือ

เคยมั๊ย...ที่รู้ว่าควรทำอะไร แต่ก็ทำอย่างที่ใจคิดไม่ได้


ทำไม...ชีวิตมนุษย์ช่างวุ่นวายสับสน
ทำไม...มนุษย์ต้องอยู่ในวังวนของความอยากได้ อยากมี
ทำไม...เราไม่รักคนอื่น ให้เท่าที่เรารักตัวเองนะ
ทำไม...คนบางคน สามารถเพิกเฉยต่อทุกข์ร้อนของคนอื่น
ได้อย่างเลือดเย็น
ทำไม...บางครั้ง เราถึงแคร์ความคิดของคนรอบข้าง
มากกว่าคนที่รักเราที่สุดในโลก


ทำไม...โลกนี้ไม่เห็นสงบสุข เหมือนที่เคยอธิษฐานเลยนะ

ไม่เข้าใจ