อาร์ม

คืนวันอังคารที่ 10 ตุลาคม คุณตุ๋มเริ่มปวดท้องอย่างรุนแรงเป็นพักๆ หลังจากที่มีอาการเจ็บท้องเตือนมาสองสามวัน

โทรไปที่โรงพยาบาล คุณพยาบาลก็บอกว่าต้องเจ็บถี่ๆ มากๆ ประมาณว่าเจ็บทุกๆ 3 นาทีถึงจะใกล้คลอดจริงๆ ส่วนคุณตุ๋มที่เจ็บทุกๆ 15 นาทีถึงครึ่งชั่วโมงนี่เป็นอาการแค่เริ่มต้น ยังไม่ต้องมาโรงพยาบาล

แต่หลังจากเข้านอนไปได้ไม่นาน คุณตุ๋มก็เริ่มเจ็บท้องขนาดหนัก และถี่ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งตี 3 ตกลงกันว่าคงไม่ไหวแล้ว ไปโรงพยาบาลกันดีกว่า

สองคนสามีภรรยาก็เลยหอบกระเป๋าที่เตรียมไว้นานแล้ว ขับรถฝ่าอากาศหนาวไปโรงพยาบาล คุณตุ๋มเจ็บท้องถึงขนาดเดินแล้วต้องหยุดเป็นพักๆ

พอถึงโรงพยาบาล นางพยาบาลก็จัดแจงตรวจภายใน แล้วก็บอกว่าตอนนี้ปากมดลูกเปิดแล้ว แต่เปิดแค่ 2 ซม.

การคลอดลูก ต้องรอให้ปากมดลูกเปิดถึง 10 ซม. ครับ แล้วระยะเวลาจากที่ปากมดลูกเปิดจาก 2 ซม. เป็น 10 ซม. นั้น เป็นเวลาที่แสนเจ็บปวดและทรมาณ ส่วนใหญ่จะกินเวลาถึง 12-18 ชั่วโมง

เห็นคุณตุ๋มปวดท้องจากการที่มดลูกบีบตัวแล้วน่าสงสารมาก ไม่เคยเห็นใครปวดท้องทรมานขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต

เวลาผ่านไปคุณตุ๋มก็เริ่มปวดท้องถี่ขึ้น จาก 5 นาทีครั้งเป็น 3-4 นาทีครั้ง แถมยังปวดแรงขึ้นอีกต่างหาก

ทั้งคุณหมอทั้งคุณพยาบาลแวะเวียนกันมาดู ฉีดยาก็แล้ว ดมแก๊สก็แล้ว อาการปวดก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้น

แล้วที่น่าตกใจก็คือ ชีพจรของเจ้าตัวเล็กเริ่มปั่นป่วน ลมปราณแตกซ่าน บางทีก็เต้นเร็วเป็นสปีดเมทัล บางทีก็เต้นช้าเป็นรำวง

10 โมงเช้ากว่าๆ อาการดูเหมือนจะแย่ลง คุณหมอก็เลยสรุปว่าปล่อยเอาไว้ให้คลอดธรรมชาติจะเป็นอันตราย ต้องผ่าออก

และแล้วคุณตุ๋มก็ถูกเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว แล้วก็พาไปขึ้นเขียง

โชคดีที่คุณหมออนุญาตให้พ่อเข้าไปช่วยให้กำลังใจแม่ในห้องผ่าตัดได้ ผมก็เลยได้เข้าไปช่วยจับมือให้กำลังใจคุณตุ๋มที่กำลังชาไปทั้งตัวเพราะโดนบล็อคหลัง

อึดใจกว่าๆ ก็ได้ยินเสียงที่รอคอยมานาน

"อุแว้ๆๆๆ"

เด็กผู้ชายสมบูรณ์แข็งแรงดีคนหนึ่ง ลืมตาดูโลกเมื่อเวลา 11.54 น. วันที่ 11 ตุลาคม 2549 น้ำหนัก 2,940 กรัม ความยาว 50.5 ซม.


คุณแม่คุณพ่อมือใหม่ ตั้งชื่อให้กับเด็กชายคนนี้ว่า "อาร์ม" ตามชื่อเมืองอาร์มิเดล เมืองเล็กๆ แต่น่ารัก สงบสุข เมืองนี้

แล้วคุณหมอโชว์ก็สายสะดือให้ดู ปรากฏว่าสายสะดือพันกันเป็นปมครับ นี่เองสาเหตุที่ทำให้อัตราการเต้นของหัวใจไม่ปกติ ดีที่ตรวจเจอทันไม่งั้นอาจอันตรายถึงชีวิต

เจ้าตัวเล็กนี่เห็นท้องแม่เป็นสระว่ายน้ำไปได้ แถมยังซน ว่ายเล่นซะจนสายสะดือพันกัน ทำเอาชาวบ้านวุ่นวายไปหมด


คิ้วขวามีแผลเป็นทางยาวนี่ก็ไม่ใช่อะไร พอดีไปตีกับจิ๊กโก๋ขาใหญ่ของเนิสเซอรี่มา เฮ่ย ไม่ใช่ เป็นแผลที่เกิดจากอุบัติเหตุตอนผ่าตัดนิดหน่อย แต่แผลไม่ลึกอะไร ไม่น่าเป็นห่วงครับ


สองชั่วโมงผ่านไป คุณแม่ที่ร่างกายอ่อนเพลียจากการโดนยามาหลายขนาน แถมยังมีแผลใหญ่ที่ท้องจากการผ่าตัด ก็ถูกปล่อยตัวลงมาจากห้องพักฟื้น และได้กอดและให้นมลูกชายเป็นครั้งแรก

โตมาต้องรักแม่มากๆ นะครับ แม่ต้องทนทรมานขนาดไหนกว่าจะได้เราออกมาอย่างปลอดภัยแบบนี้

สุขสันต์วันเกิดครับ น้องอาร์ม ^^