ปิ๋ว

อาทิตย์ก่อนมีอีเมล์ร่อนมาหานักศึกษาบัณฑิตศึกษาทุกคนในมหาวิทยาลัยครับ

"มีบริษัทต้องการจ้างนักศึกษาทำงานนอกเวลาในส่วนของ Programming และ Web Design ผู้มีความสามารถด้านภาษา Perl และ PHP จะได้รับพิจารณาเป็นกรณีพิเศษ"

งานคือเงิน เงินคืองาน ผมก็เลยไม่รอช้าที่จะส่ง CV ของตัวเองไปลองสมัครดู กะว่าถ้าได้งานนี้มาจะได้เก็บเงินซื้อนมให้ลูกกิน

จบมาแล้ว 10 ปี ทำงานมาแล้ว 5 บริษัท เริ่มตั้งแต่วิศวกรต๊อกต๋อยชงกาแฟยกจอคอมพิวเตอร์ มาถึงเป็นผู้จัดการโครงการฐานข้อมูลหลายล้านบาท ก่อนจะย้ายมาเป็นอาจารย์ เรียกว่าประสบการณ์ก็เยอะพอดู

แต่ประสบการณ์จะออกแนวจับฉ่าย รู้ไปเกือบทุกเรื่องแต่ไม่เก่งซักเรื่อง อาศัยบริหารปัญหาและความกะล่อนส่วนตัวเอาตัวรอดไปได้วันๆ ^^

ส่ง CV ไปแค่วันเดียว ก็มีโทรศัพท์ดังขึ้น แล้วก็เป็นดั่งที่คาดไว้ครับ ปลาติดเบ็ดโทรมาขอให้ไปสัมภาษณ์งานเช้าวันศุกร์

พอถึงเวลานัด ผมก็ลากคุณภรรยาลงจากเตียง ขับรถออกไปทางนอกเมืองประมาณ 5 กิโลเมตร ถึงบริษัทที่นัดหมายกันไว้

จริงๆ มันคือบ้านคนนั่นเอง เจ้าของบริษัทก็เจ้าของบ้าน ส่วนนักวิเคราะห์ระบบก็ควบสองเก้าอี้เป็นแม่บ้านไปด้วย

โอ้ นี่มัน... อุตสาหกรรมในครัวเรือน ชัดๆ

ที่ตั้งบริษัทอยู่ชั้นสองครับ จริงๆ มันก็คือห้องทำงานธรรมดาห้องหนึ่ง ระหว่างเดินขึ้นบันไดก็ได้ยินเสียงเด็กน้อยร้องไห้ดังออกมาจากหลังประตูฝั่งตรงข้าม

โอ้ นี่มัน... อุตสาหกรรมในครัวเรือน ชัดๆ

หลังจากแนะนำตัวกันเล็กน้อย เจ้าของบริษัทก็เริ่มซักถามว่าเป็นไงมาไง เคยทำงานประเภทไหน เขียนโปรแกรมอะไรเป็นมั่ง ซึ่งก็ไม่มีปัญหาอะไร จริงมั่งโม้มั่งก็ตอบเค้าไป

คุยจบ เจ้าของบริษัทเผยอมุมปากยิ้มอย่างเลือดเย็น แล้วยื่นกระดาษให้แผ่นนึง บอกว่า ลองเขียนโปรแกรมให้ดูหน่อยนะ อยากรู้ว่าเก่งแค่ไหน

เจอแบบนี้ก็จ๊ากสิครับ สไตล์การเขียนโปรแกรมของผมมันคือเอาของเดิมที่ดีอยู่แล้วมาแก้มาแปะ มีปัญหาอะไรก็เปิดเน็ตหาวิธีแก้ ไม่เคยเปลืองที่ว่างในสมองเก็บ command อะไรทั้งสิ้น

โชคยังดีที่เจ้าของบริษัทเห็นท่าทางไปไม่รอด ก็เลยเอาคู่มือให้เปิดอ่าน ผมก็เลยพอถูๆ ไถๆ ไปได้บ้าง

เขียนเสร็จก็มีการถามคำถามตลบหลังนิดหน่อย ประมาณว่าถ้าต้องคำนึงถึงความปลอดภัยของข้อมูลด้วยจะแก้ไขยังไงให้ดีขึ้น

เอ่อ ประทานโทษครับพี่ กรูไม่รู้ -"-

ยังไม่พอ มีการถามคำถามตบท้ายด้วยการเอาชุด command ประหลาดๆ มาให้ดู แล้วถามว่ามันเอาไว้ทำอะไร

เอ่อ ประทานโทษครับพี่ กรูไม่รู้ -"-

จริงๆ คำถามพวกนี้ก็ไม่ถึงกับโหดนรกแตกอะไร ถ้าเป็นเทพอย่าง ปื๊ด หรือ พฤกษ์ คงจะตอบได้ไม่ยาก แต่เนื่องจากผมเป็นพวกจับฉ่ายอย่างที่บอกไว้ข้างต้น ก็เลยออกอาการงืด

ก่อนร่ำลา เจ้าของบริษัทบอกว่า ตอนนี้กำลังสัมภาษณ์อยู่หลายคน ไว้อาทิตย์หน้าจะสรุปว่าจะจ้างใคร แล้วจะติดต่อกลับอีกทีนะ

ความหมายการพูดแบบนี้สามารถสร้างความหวังได้ แต่จากประสบการณ์ที่เคยใช้มุขนี้มาเหมือนกัน มันแปลว่า ไปหางานที่อื่นเหอะน้อง

แถมท้ายอีกนิดด้วยประโยคสุดท้ายของการร่ำลาที่จบด้วย "Bye bye" ไม่ใช่ "See you later"

จึงสรุปได้ประมาณว่า งานนี้ ปิ๋ว ครับ ^^"