ลุงขี้เมา

กำลังยืนเลือกของราคาถูกที่ Salvation Army อยู่ ก็มีลุงท่าทางขี้เมาทำหน้าแดงๆ เดินมาทักทาย
"หนีห่าว"

ใจก็นึกว่า มาอีกละ ไอ้พวกฝรั่งร้อนวิชา แค่นี้ก็แยกไม่ออกว่าคนจีนคนไทย แถมยังหน้าตาขี้เมาอีก แต่ด้วยความที่อารมณ์กำลังดีๆ ก็เลยตอบกลับไปอย่างสุภาพ
"Sorry, I'm not a Chinese." (โทษทีครับลุง ผมไม่ใช่คนจีน)
"Oh! Where are you from?" (อ่าวเรอะ งั้นเอ็งมาจากไหนล่ะ)
"Thailand." (ไทยแลนด์ครับลุง)

ลุงนิ่งไปซักพัก แล้วพูดภาษาไทยสำเนียงออสซี่
"ค๊อบคุนขรั่บ" (ขอบคุณครับ)

ผมนิ่งไปซักพัก ทำไมเมืองนี้ฝรั่งมันพูดไทยได้หลายคนจัง คราวก่อนก็ไปเจอสาวน้อยที่โรงหนังคนนึงที่ประมาณว่าเคยไปเรียนที่โคราช พูดปร๋อเลย มาวันนี้ตาลุงนี่ก็พูดได้อีกละ ถึงจะไม่ชัดเลยก็เหอะ
"That's correct." (โหลุงพูดไทยได้ด้วย)
"Haha" ลุงหัวเราะแล้วเดินหายไปตามประสาคนเมา ส่วนผมก็หันกลับไปดูของลดราคาเหมือนเดิม

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~
ผ่านไปประมาณ 5 นาที
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

ตาลุงคนเดิมเดินกลับมา ท่าทางเมาเหมือนเดิม แต่คราวนี้เดินรี่เข้ามาหาผมเลย
"I cannot remember. Krub is for a man, right?" (เฮ้ยไอ้น้อง ผู้ชายนี่ใช้ 'ครับ' ใช่มะ)
"Yes, Krub is for a man. Ka is for a women" (ผู้ชายใช้ 'ครับ' ผู้หญิงใช้ 'ค่ะ' ครับลุง)
"Haha" ลุงหัวเราะแล้วนิ่งไปพักนึง

"Anyway, English is still the best." (ยังไงข้าก็ว่าภาษาอังกฤษนี่เจ๋งสุดแล้วหละ)

อ่าวลุง เมามาจากไหนอยู่ๆ ก็มาเปรี้ยวแถวนี้ ภาษาอังกฤษเนี่ยนะเจ๋งสุด
"No, no, no, no, I don't think so." (เฮ่ยๆๆๆ ลุงไปกันใหญ่แล้ว ผมไม่เห็นด้วยนะ -"-)

แล้วฝรั่งสูงอายุท่าทางขี้เมากับวัยรุ่นไทยหน้าตาดีทั้งสองคนก็มองหน้ากันพักหนึ่ง แล้วก็พูดขึ้นมาพร้อมกันก่อนที่จะเดินแยกกันไปคนละทิศคนละทางว่า
"Whatever." (เออ ช่างแม่มเหอะ -"-)