Lagoon

วันนี้ตามใจภรรยาไปขับรถเที่ยว+ดูนกกันครับ

ห่างจากเมือง Armidale ไปทางทิศเหนือประมาณ 40 กิโลเมตร จะมีเมืองเล็กๆ เมืองหนึ่งชื่อ Guyra ที่มีแหล่งน้ำใหญ่ที่มีชื่อเสียง ชื่อว่า Mother Duck Lagoon แปลเป็นไทยว่าบึงมารดาเป็ด ขับรถขึ้นไฮเวย์นี่มีความสุขจริงๆ ครับ เพราะจำกัดความเร็วที่ 100 กม./ชม. ค่อยขับได้สบายเท้าหน่อยไม่ต้องเกร็งมากเหมือนในเมือง

ประมาณครึ่งชั่วโมงก็มาถึงจุดหมาย Mother Duck Lagoon ปรากฏว่า ให้ตายเถอะ บึงมารดาเป็ดที่กะว่าจะมาเที่ยว โดนถมไปเป็นสนามกอล์ฟไปแล้วซะกว่าครึ่ง เหลือเป็นแค่หนองน้ำเล็กๆ ไม่เห็นเป็ดซักตัว แสดงว่ากอล์ฟนี่คงทำเงินได้มากกว่าสถานที่ท่องเที่ยวธรรมชาติอยู่พอดู แต่ก็ยังดีที่ได้ถ่ายรูปกับต้นไม้ขึ้นราสวยๆ เหมือนรูปข้างล่างมาหลายรูปอยู่เหมือนกัน

หลังจากเดินดูหนองน้ำแบบเหงาๆ ได้ซักพักก็ได้เวลากินข้าว เป็นมื้อแรกที่ได้กินเนื้อแกะออสเตรเลีย กลิ่นแรงหน่อยแต่ก็อร่อยนุ่มดีครับ ตอนนี้กำลังเล็งหาเนื้อจิงโจ้กับหมีโคอาล่ามาลองกินเป็นมื้อต่อๆ ไป ^^

กินอาหารเที่ยงเสร็จคุณภรรยาก็ชวนไปเที่ยวต่ออีกบึงหนึ่ง สงสัยจะยังไม่ค่อยเต็มอิ่มกับที่นี่ ก็เลยตกลงกันว่าจะไปที่ Little Llangothlin Natural Reserve ซึ่งดูท่าทางจะเป็นบึงขนาดใหญ่ เพราะสามารถมองเห็นได้ในแผนที่ครับ

ขับรถไปๆ มาๆ ปรากฏว่าหาป้ายทางเข้าไม่เจอ แล้วก็หลงทาง เลยไปถึงเมือง Glencoe ที่ห่างไปเป็นสิบกิโล ก็ยังดีที่กลับตัวทัน เข้าไปถามทางที่ผับตูเช่ (Tooheys ภรรยาอ่านว่า ทูฮี่ ไม่รู้จริงๆ ฝรั่งอ่านว่าอะไร) ก็เจอลุงใจดีบอกทางแบบมั่วๆ ว่ามันน่าจะอยู่แถวๆ ที่ขับรถเลยมาแล้ว (จริงๆ ลุงก็ไม่เคยไป) หลังจากนั้นก็ถือโอกาสถ่ายรูปกับผับในโทษฐานที่สร้างได้น่ารักดี

เมื่อได้ทิศทางแบบมั่วๆ จากลุงใจดีแล้ว คู่สามีภรรยากะเหรี่ยงก็ขับรถตรงไปยังจุดหมายทันที และได้ฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ มากมายเช่น ถนนไร้ป้าย ถนนลูกรัง หลุม บ่อ ฯลฯ อีกมากมาย จนมาถึง Little Llangothlin Natural Reserve จนได้

แหล่งน้ำแหล่งนี้ใหญ่ครับ น่าจะมีขนาดประมาณสองเท่าของอ่างแก้ว แล้วก็ดูอุดมสมบูรณ์มากด้วย มีนกนาๆ ชนิด เดินลงไปจะถ่ายรูปนก จะสังเกตได้เลยว่าดินชื้นแฉะตลอดเวลาเหมือนเดินในหนองน้ำ แล้วก็มีขี้นกเต็มไปหมดจนไม่แน่ใจว่าที่เรากำลังเหยียบอยู่เป็นดินหรือเป็นขี้นกปริมาณมหาศาลกันแน่

จริงๆ แล้วแหล่งน้ำอันหลังนี่ใหญ่ สวย และสมบูรณ์กว่าบ่อน้ำแรกที่ไปอย่างเทียบกันไม่ได้ แต่ว่าไม่ได้รับการบูรณะอย่างจริงๆ จังๆ ถนนทางเข้าก็เป็นลูกรัง ป้ายทางเข้าก็ไม่มี ก็เลยไม่มีใครรู้จัก ไม่มีใครมาเที่ยว ซึ่งก็ดีอย่างเสียอย่างครับ ดีที่ธรรมชาติจะคงอยู่แบบนี้ไปอีกนาน แต่เสียที่ไม่ได้รับการพัฒนาและไม่สะดวกสำหรับนักท่องเที่ยวเอาซะเลย

ถ่ายรูปกันจนหนำใจแล้วก็ขับรถกลับบ้าน เสาร์อาทิตย์หน้าจะไปเที่ยวไหนอีกดีน้อ ^^