วันอาทิตย์ไปพายคานู

ไปพายคานู ที่เมือง Ipswich (อ่านว่า อิพสวิช -- เมื่อก่อนติดอ่าน ไอพีสวิตช์ตลอด) มาครับ สำหรับเพื่อนร่วมก้วนก็เป็นแก๊งสามทหารเสืออีกเช่นเคยครับในรูปมีแค่สอง พี่อีกคนอยู่หลังกล้อง
เลยกลายเป็น CPE on Canoeing ไป

สำหรับเรื่อง Canoe นั้นครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกสำหรับชายไทยอย่างผมที่จะได้พายเรือ ดังคำโบราณว่า ผู้ชายพายเรือ โชคดีที่เที่ยวครั้งนี้ไม่มีผู้หญิงมาด้วยครับ เรือก็เลยไม่ล่ม เพราะไม่มีหญิงยิงเรือ



ขับรถขึ้นไปทางด้านเหนือของเมืองบอสตั้นเพียงแค่สี่สิบสาที ก็จะถึงเมืองชื่อ Ipswich ที่มีแม่น้ำ Ipswich ไหลผ่าน เนื้อที่เป็นลักษณะหนองน้ำ หรือที่พี่โรเจอร์ใช้ ศัพท์ว่า Wet Land กระจายอยู่ทั่วไป แล้วก็มีแม่น้ำลัดเลาะไปตามหมู่แมกไม้

การเช่า Canoe ในย่านนี้นั้นสามารถทำได้สองวิธี วิธีหนึ่งก็คือไปเป็นสมาชิกที่ชมรมก่อนซึ่งจะเสียค่าสมาชิก 40 เหรียญ แล้วก็จะสามารถเช่าเรือ Canoe ได้ในราคาเพียง 6 เหรียญต่อชั่วโมง อายุสมาชิกหนึ่งปี ที่ชมรมนี้ก็ยังมีบริการให้เดิน Hiking ซึ่ง Trail ที่เดินนั้นได้รับการ Vote ให้คะแนน 5 เต็ม ส่วนอีกทีก็เป็นของร้าน Foote Brother ที่ให้บริการเช่าเรือเพียง 30 เหรียญเหมาวันในช่วงวันหยุด หรือ 20 เหรียญในช่วงวันธรรมดาจอดรถข้างทางแล้วก็ไปรับเรือ ได้ไม้พายและเสื้อชูชีพคนละอัน (ให้มาเฉย ๆ แต่ไม่ต้องใส่ เพราะมันเหม็น)

เราเลือกที่จะไป แบบ 30 เหรียญเหมาวัน แม้ว่าจะไปถึงตอนบ่ายสามแล้ว แต่เนื่องจากเป็นครั้งแรกจึงไม่อยากจะเสียค่าสมาชิก ขอ ชิมลาง ดูก่อน

ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง พอเรือลงน้ำ พวกเราก็ลงเรือ โดยไม่ต้องเรียนวิธีการพาย เขาบอกว่า มันง่าย พาย ๆไป เดี๋ยวก็เป็น แม้พี่โรเจอร์จะร้องถามแผนที่การเดินทาง เขาก็บอกว่า พาย ๆ ไปเถอะแม่น้ำมีสายเดียวไม่หลงหรอก กลับมาให้ได้ก่อนหกโมงก็แล้วกัน ไม่เช่นนั้นจะคิดเงินเพิ่มชั่วโมงละยี่สิบเหรียญ

หลังจากพายซิ่ง ชนต้นไม้ เบี้ยวไปเบี้ยวมา หรือว่าจะเป็นเทคนิกการพายเรือแบบ ซิกแซก ลบข้าศึกได้สักระยะใหญ่ เราก็เริ่มจะเข้าที่เข้าทาง และธรรมชาติที่สวยงามก็ปรากฎอยู่สองฝากฝั่งให้เราได้ทัศนา









PC เลือกเป็นนายท้ายเรือในตอนแรก พี่โรเจอร์คุมหน้า ส่วนพี่หมูปลอมตัวเองเป็นสาวให้สองหนุ่มพายเรือพาเที่ยว



สนุกกับการพายเรือมากครับ เหมือนพายไปเรียนรู้ไป พยายามจะฝึกท่าต่าง ๆ เช่น พายแล้วกลับลำกลางคัน พายแล้วถอยหลัง พายแล้วหมุนแต่หัวเรือ ท้ายไม่หมุน เอาเป็นว่ามันออกมาทุกแบบ ที่ไม่ใช่ไปข้างหน้าตรง ๆ

แต่ทิวทัศน์สองข้างทางสวยมาก เห็นสาว ๆ กระโดดน้ำจากสะพาน เห็นคนเอาหมามาคาบลูกบอลในน้ำ และดอกไม้สวย ๆ เรียงรายตลอดเส้นน้ำ

ประมาณชั่วโมงครึ่ง ก็ไปถึงจุดที่สามารถจะเอาเรือเข้าเทียบท่าได้ มีสะพานไม้เล็กคล่อมสายน้ำอยู่ไม่ไกล เราเลือกที่จะจอดพัก และลองขึ้นบกดูเพื่อจะได้เห็นทิวทัศน์บนบกบ้าง และ เพื่อจะเปลี่ยนนายท้ายเรือ (พี่เขาคงทนไม่ไหว (ที่เห็น PC เหนื่อย) )

จอดเรือแล้วไปถ่ายรูปบนสะพาน วิวสวยเกินคำบรรยายครับ เห็นเจ้าดอก ชมพู ๆ นั่นเต็มท้องทุ่ง










ยังไม่พอ เมื่อเราเดินตามทางเท้าเล็ก ๆ ออกไปตามป่าสักหน่อย ก็ยิ่งตื่นตาเพราะเจอกับทุ่งดอกไม้ป่าสีขาว ตัดกับหญ้าสีเขียว และบ้านหลังแดง ๆ อยู่ริบ ๆ เหมือนใน สคส สวยเกินคำบรรยายครับ



หลังจากถ่ายรูปกันจนอิ่มใจ แล้วก็พายเรือกลับ คราวนี้นายท้ายเป็นพี่โรเจอร์ PC มารับเป็นไม้พายมือหนึ่งนังหน้าเรือ ขากลับใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง ก็ถืงจุดรับเรือ

คืนเรือเสร็จ ขับรถต่อไปกินหอยทอด ที่ Clam Box ครับ อันนี้เป็นร้านมีชื่อในเมือง Ipswich เป็นหอยหลอดเอาไปทอดกรอบในน้ำมันร้อน ๆ (ไม่ใส่ไข่ แล้วไม่ทำเป็นแพ ๆ เหมือน หอยทอดไทย) กินอร่อยเชียว สังเกตได้จากคิวที่ยาว และต้องรอถึง ครึ่งชั่วโมงกว่าจะได้สั่ง




กลับบ้านด้วยความสนุก รื่นเริ่งใจครับ รอรับงานยุ่งๆ วันจันทร์

ตั้งใจว่า สุดสัปดาห์หน้าจะกลับมาพายเรืออีกครั้ง

คราวนี้ จะหาคนยิงเรือ มาให้ได้สักคน
บรรยากาศโรแมนติกขนาดนี้

รับรองไม่ล่มปากอ่าว