CapeCod #2
เมื่อวาน เป็นวัน Patriot Day วันหยุดของอเมริกันชน
ในขณะที่ ในบอสตั้น มีการวิ่งมาราธอนประจำปี ที่จัดมาทุกปีมาเป็นเวลาหลายปีมาก ส่วนพวกผมออกไป Cape Cod
เป็นครั้งที่สองของผมในการไปเยี่ยมเยือนสถานที่โรแมนติกแห่งนี้

สมาชิกร่วมก้วนก็มี พี่โรเจอร์ น้องรินด้า ผม และ เจด (สาวไต้หวันเพื่อนรินด้า) พี่โรเจอร์อาสาเช่ารถ ZipCar อาสาขับรถ และเป็นหัวหน้าแก้งค์ในการ Entertain เป็นที่สนุกสนานมาก
สนุกจนเกือบลืมไปว่าครั้งหนึ่งผมเคยนั่งเรียนอยู่ในคลาสของพี่แก เคยตื่นเต้นเหลือเกินกับการ Present Project จบให้พี่เขาฟัง
ในที่สุดก็ไปจนถึง Province Town (เมืองแห่งเกย์) ได้ไปเดินเล่นหาดทรายสวย ๆ ได้เดินดู Art แต่เนื่องจากคนท้องถิ่น คงเข้าไปวิ่งมาราธอนในเมืองบอสตั้นกันหมด และเป็นวัดหยุด ร้านส่วนใหญ่ก็ปิด ศิลปินที่มานั่งทำงานศิลป์โชว์ ก็ไม่เหลือ ก็เลยแต่สัมผัสแต่ธรรมชาติไปเพียว ๆ หาดทราย สายลม พระอาทิตย์ตก และเราทั้งสี่

และเนื่องจากมีแต่ธรรมชาติเพียว ๆ การจะหาอาหารทะเลท้องถิ่นกินจึงแสนจะยากลำบาก ในที่สุดก็กลับมากิน Lobster ใน China Town ในเวลากว่าสามทุ่ม
กิจกรรม ฮา ๆ บนรถ กลายเป็น ทายประโยคหลอกลวง จาก 3 เรื่องเล่าของเราทั้งสี่
เลยทำให้นึกถึงวีรกรรมสมัย วัยรุ่น ได้เยอะเลย
เปิดเผย ครับ เปิดเผย ชีวิต ฮา ๆ อย่างนี้ต้องเปิดเผยครับ
ก็สนุกครับ แต่เป็นความสุขแบบปนเปื้อนอีกนั่นแหล่ะ คงจะยังเบลอ ๆ หลังจากไม่สบาย และยังกังวลกับหลาย ๆ เรื่อง แต่ก็ยังดี ได้พักผ่อนคลายเครียดบ้าง

*Noteเตือนความจำ * ติดเงินพี่โรเจอร์ค่าข้าวอยู่ 17 เหรียญ ค่ารถ ยังไม่ได้คิด
ในขณะที่ ในบอสตั้น มีการวิ่งมาราธอนประจำปี ที่จัดมาทุกปีมาเป็นเวลาหลายปีมาก ส่วนพวกผมออกไป Cape Cod
เป็นครั้งที่สองของผมในการไปเยี่ยมเยือนสถานที่โรแมนติกแห่งนี้

สมาชิกร่วมก้วนก็มี พี่โรเจอร์ น้องรินด้า ผม และ เจด (สาวไต้หวันเพื่อนรินด้า) พี่โรเจอร์อาสาเช่ารถ ZipCar อาสาขับรถ และเป็นหัวหน้าแก้งค์ในการ Entertain เป็นที่สนุกสนานมาก
สนุกจนเกือบลืมไปว่าครั้งหนึ่งผมเคยนั่งเรียนอยู่ในคลาสของพี่แก เคยตื่นเต้นเหลือเกินกับการ Present Project จบให้พี่เขาฟัง
ในที่สุดก็ไปจนถึง Province Town (เมืองแห่งเกย์) ได้ไปเดินเล่นหาดทรายสวย ๆ ได้เดินดู Art แต่เนื่องจากคนท้องถิ่น คงเข้าไปวิ่งมาราธอนในเมืองบอสตั้นกันหมด และเป็นวัดหยุด ร้านส่วนใหญ่ก็ปิด ศิลปินที่มานั่งทำงานศิลป์โชว์ ก็ไม่เหลือ ก็เลยแต่สัมผัสแต่ธรรมชาติไปเพียว ๆ หาดทราย สายลม พระอาทิตย์ตก และเราทั้งสี่

และเนื่องจากมีแต่ธรรมชาติเพียว ๆ การจะหาอาหารทะเลท้องถิ่นกินจึงแสนจะยากลำบาก ในที่สุดก็กลับมากิน Lobster ใน China Town ในเวลากว่าสามทุ่ม
กิจกรรม ฮา ๆ บนรถ กลายเป็น ทายประโยคหลอกลวง จาก 3 เรื่องเล่าของเราทั้งสี่
เลยทำให้นึกถึงวีรกรรมสมัย วัยรุ่น ได้เยอะเลย
เปิดเผย ครับ เปิดเผย ชีวิต ฮา ๆ อย่างนี้ต้องเปิดเผยครับ
ก็สนุกครับ แต่เป็นความสุขแบบปนเปื้อนอีกนั่นแหล่ะ คงจะยังเบลอ ๆ หลังจากไม่สบาย และยังกังวลกับหลาย ๆ เรื่อง แต่ก็ยังดี ได้พักผ่อนคลายเครียดบ้าง

*Noteเตือนความจำ * ติดเงินพี่โรเจอร์ค่าข้าวอยู่ 17 เหรียญ ค่ารถ ยังไม่ได้คิด

2 Comments:
เอ่อ...คือ...
ไม่เจอกันไม่กี่ปี
พี่ดู "สูงอายุ" ไปมากเลยนะคะ
(^^")
เวลาที่ อเมริกา มันหมุนไวกว่าปกติครับ
Post a Comment
<< Home