Compiler HW

วันนี้ ไม่สบายครับ
ตื่นสายมาก ความจริงไม่สบายตั้งแต่เมื่อวาน รู้สึกว่าปวดหัวยิ่งเวลาจะต้องเขียนโปรแกรมด้วยแล้วยิ่งไม่สบายกันไปใหญ่ ตื่นสายนิดหน่อย (สิบโมงกว่า) ไปถึงโรงเรียน สิบเอ็ดโมงครึ่ง Present กำลังเลิก โดนด่าแน่ ๆ ตู "_" ไม่เป็นไร เด็กไทยหน้าด้านมาช้า ยังไม่ดีกว่าไม่มา หน้าด้านไปหยิบเก้าอี้กำลังจะนั่ง

หัวหน้าภาค อาจารย์ที่ปรึกษา และคณะลูกขุน หันขวับ
"You, it's over" พร้อมทำปาก เดาเป็นภาษาไทยได้ว่า "ชิ้ว ชิ้ว ไปซ่ะ"

ผมยิ้มบายน ให้ไม่เห็นฟัน เดินจากไปอย่างสงบ

ปวดหัวยังไม่หาย เลย มีกลไกป้องกันตัวเองว่า ก็ไม่สบายนี่หว่า มาสาย ก็ยังดีกว่าไม่มา นั่งทำงาน แล้วก็ทำเหมือนทุกวัน สองโมงครึ่งไปเป็น สปายคุยกับ condidate สามโมงครึ่ง present งานให้ candidate แล้วจับตาดูว่า candidate รู้เรื่องไหม โอ๊ะคงเขียนได้เท่านี้ เพราะเป็นความลับทางราชการ เดี๋ยว candidate อ่านภาษาไทยได้ ก็ซวยเลย

แต่ที่สำคัญก็คือมันเอาเวลาผมไปทั้งวัน แล้วการบ้านของผม Midterm ของผมหล่ะจะให้ผมใช้เวลาตรงไหน

คืนนี้ คงไม่กลับบ้าน เพราะที่บ้านไม่มีใครรออยู่ นั่งทำงานในห้อง Lab Bio ที่มีซากกบตายอยู่ในตู้เย็น และเครื่องมือบ้าบอ อะไรก็ไม่รู้เต็มไปหมด หวังว่าคงไม่ออกมาหลอกหลอนกันตอนดึก ๆ นะจ๊ะ

Compiler ทำไมมันยากอย่างนี้

หวังว่า ผมคงใช้ชีวิตอยู่ในนี้แค่ไม่เกิน สองคืน นะ