เคยไหม

วันนี้มีการบ้านส่งตอนเที่ยงคืน เริ่มทำตั้งแต่เก้าโมงเช้า
ความจริง ก็ทำมาเยอะแล้วเหลือเพียงอีกนิดหน่อย
แต่ดูเหมือนว่าจะไม่นิดหน่อยอย่างที่คิด

สั่ง Pizza Delivery มากิน หมดไปอีก 20 เหรียญ
คิดว่าจะกินให้ได้สักสองวัน เหลือวันละ 10 เหรียญ ค่อยดูไม่แพงหน่อย

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ทำกับข้าวครับ ทำกับข้าวเพื่อให้ตัวเองกินคนเดียวนี่มันไม่ค่อยสนุก ถ้าจะทำก็ทำทีละมาก ๆ กินไปหลายวันก็เบื่อถ้าทำน้อย ๆ ก็ไม่คุ้มกับเวลาที่เสียไปสำหรับการเตรียมอาหาร อีกเรื่องที่เป็นข้ออ้างก็คือ ไม่ค่อยได้มีเวลาไปจับจ่ายซื้อของที่ตลาดเลย

แถม ทั่นคุณพ่อ ก็สั่งนักสั่งหนา ทุกวัน ว่าห้ามขับรถโดยเด็ดขาด มีคนทำนายว่าจะมีอุบัติเหตุ ถึงขั้นว่า นั่งรถคนอื่นก็ยังต้องระวัง ทางทีดีขอให้ใช้รถไฟฟ้าใต้ดินตลอด โห อะไรจะขนาดนั้น

แต่ก็อย่าง ว่า จิ้งจกทัก ยังต้องฟัง นี่ทั่นคุณพ่อเตือนทั้งที ไม่เชื่อ ก็คงไม่ได้

และถ้าว่าตามหลักวิทยาศาสตร์แล้ว ช่วงนี้ ผมนอนวันละ สี่ชั่วโมง ปฏิกริยาตอบสนอง คงช้ากว่าปกติ ไม่ขับรถนะดีแล้ว

วันนี้เป็นอีกวันที่รู้สึกทำงานส่งได้ไม่มีคุณภาพอย่างที่ตั้งใจเลย ทั้ง ๆ ที่เสียเวลากว่า 14 ชั่วโมง นั่งเขียนโปรแกรม
กินข้าวบนโต๊ะทำงาน มีลุกไปเข้าห้องน้ำบ้างสองครั้ง
แต่ก็ไม่ได้ดั่งใจ

เคยคิดว่า เราเครียดเกินไป เลยทำไม่ได้ดี อันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้สึกว่าตอนเรียน ปีสาม ปีสี่ ยังจะเขียนโปรแกรมได้เร็วกว่านี้ สงสัยจะแก่เกินไป แต่พี่พฤษภ์ก็แก่กว่า ยังเห็นเขียนโปรแกรมได้ทุกวี่วัน

เข้าเรื่องดีกว่า

--- เคยไหม ---

ผมเพิ่งสังเกตุ ตัวเองว่า

ตลอด 14 ชั่วโมง ผมเปิดเพลงฟังเพลงเดียว "สิทธิ์ของเธอ"
รักกันไปทรง ๆ คงไม่พอ ฉันขอลา.......
ทั้งที่ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับชีวิตผมเลย ไม่ได้อินอะไรกับเพลงเลย
เปิด ๆ ปิด ๆ บ้างแล้วแต่ช่วงไหนต้องการสมาธิแค่ไหน
แต่ก็ไม่เปลี่ยนเป็นเพลงอื่น

เหมือนกับสัปดาห์ที่แล้ว ที่นั่งฟังเพลง ร่ำไป ไปเรื่อย ๆ วนไปวนมา

เวลาอาบน้ำ ผมจะหลุดพูดอะไรออกมาก็ไม่รู้ ประมาณว่าเผลอพูด
เคยมีคนได้ยิน แล้วถามว่าผมบ่นอะไร
ผมบอกว่า จำไม่ได้ (ทั้งที่ผ่านไปไม่ถึงสามสิบวิ)
ภาษาคนไทยธรรมดา นี่แหล่ะ ไม่ได้ติดต่อคุยกับเทพฯ หรือมีองค์ แต่อย่างใด อย่างเข้าใจผิดไป

สัปดาห์ที่แล้ว จะตื่นนอนขึ้นมาเอง ทุกสามชั่วโมง
เนื่องจากรู้สึกว่านอนไม่พอ ก็นอนต่อ อีกสามชั่วโมงก็ตื่นอีก
บางที ต้องนอนถึง เก้าชั่วโมง (ตื่นสามรอบ) เพื่อให้รู้สึกว่าได้นอน

เริ่มพูดผิด แบบสำหรับคำ สำหรับประโยค โดยไม่รู้ตัว
ทั้งภาษาอังกฤษ และ ภาษาไทย

เวลาเครียด ผมจะเขียนหนังสือ หรือจะมีอารมณ์ความคิดสร้างสรรค์ทางอื่น เกิดขึ้น อย่างเช่น ตอนเขียนเรื่อง Only Love ตอนนั้นความจริงกำลัง ปั่น IS ตัวจบ ป โท

เรื่อง ไม่เห็นโลงศพฯ เขียนตอนจะต้องส่ง Paper ให้อาจารย์เพื่อพิจารณา Conference แต่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกไม่มี Idea เลยไปหาอย่างอื่นทำ ก็เลยได้เรื่อง ไม่เห็นโลงศพฯ มา


-------

"ไม่มีอะไรหรอก แค่อยู่กับตัวเองมากเกินไปแค่นั้นแหล่ะ แค่อย่าคิดมาก"
หมอส่วนตัวบอก